ارائه ی تشویق های سازنده ی معلم و نقش های سایر دانش آموزان در جریان یادگیری دانش آموز

پژوهش ها نشان می دهد از آن جایی که بسیاری از دانش آموزان هم شاگردیهای خود را با اعتماد و مهم نمی دانند بازخوردهای آنها نیز چندان بر عملکرد تحصیلی وخودتنظیمشان تاثیر ندارد(چانوک[1]،2000؛ های لند[2] 2000).

بازخورد بیرونی به عنوان یک فرایند انتقال اطلاعات است که دانش آموزان نسب به محتوای پیام آگاهی می یابند و همین باعث می شود که دانش آموز یک نقش فعال در عملکرد و خود نظم دهی خود داشته باشد. یکی از شیوه هایی که باعث افزایش تاثیر بازخورد معلم در جریان ارزشیابی های تکوینی می شود توجه به این مطلب است که ارائه ی اطلاعات از طرف معلم به دانش آموز باید این فهم رادر دانش آموز ایجاد کند که او هم در جریان ارائه ی بازخورد ،نه تنها اطلاعات بازخوردی آنی دریافت می کند بلکه فرصت کافی رادارد تا با معلم درباره ی بازخورد بحث و گفتگو کند(نیکول و بویل، 2003).

برخی از پژوهشگران در پژوهش های خود به این نتیجه رسیده اند که گفتگوی معلم و دانش آموز بسیار ضروری است بالاخص زمانی که ارائه بازخورد در روند آموزش دانش آموز موثر باشد(لوریلارد،2002). فریمن ولویز(1998) استدلال کرده اند که معلم در جریان ارائه ی بازخورد یک نقش تحریک کنندگی را نیز بر عهده دارد به این صورت که بعد از انجام ارزشیا بی های تکوینی باید اشتباهات دانش آموزان رابه آنها گوشزد کند وبا ارائه ی راه کارها و تشویق آنها باعث بهبود عملکرد آنها در آزمو ن های آتی شود. گفتگو با معلم به دانش آموز کمک می کند تا فهم خودش رااز انتظارات و استانداردهایی که معلم درابتدا مشخص کرده است افزایش دهد وهمچنین اطلاعات تصحیحی دریافت کند که باعث  می شود در ارزشیابی های  بعدی این اشتباهات راتکرار نکند (نیکول و بویل،2003).

رویکرد ارائه ی بازخورد در کلاس (البته با گروه های کوچک) بدین شکل است که معلم با تک تک دانش آموزانی که در ضمن آموزش از آنها ارزشیابی های تکوینی به عمل آمده است گفتگو کند واشتباهاتشان همراه با دلیل اشتباهات را برای آنها بیان کند (نیکول و بویل،2003).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه عملکردهای اجرایی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا)اسکیزو فرنیا

یکی از منابع دیگری که به عنوان منبعی بیرونی برای بازخورد در نظر گرفته شده است تعامل هم شاگردیها با هم است.گفتگوی دانش آموزان با هم دیگر باعث افزایش  حس خود کنترلی دانش آموزان دریافت کننده بازخورد در جریان یادگیری به طرق متفاوتی می شود:

اول این که: دانش آموزان علاوه بر بازخورد معلم بازخورد هم شاگردیها را هم دریافت می کنند که این باعث می شود توجه بیشتری نسبت به اشتباهاتشان داشته باشند.

دوم این که: گفتگوی بین دانش آموزان این فرصت رابرای آنها فراهم می آورد که خیلی راحت تر درباره ی اشتباهاتشان بحث کنند و راهبردهایی راکه به کار برده اند اگر اشتباه بوده اند یانامناسب آنها را اصلاح کنند.

سوم این که: با توضیح سایر دانش آموزان در مورد عملکردشان قضاوت افراد نسبت به خود و فرد توضیح دهنده تحت تاثیر قرار می گیرد.

چهارم این که: گفتگوی بین هم شاگردیها می تواند انگیزش و خود کار آمدی دانش آموزان رابرای پافشاری در انجام تکالیف به نحو بهتر و استفاده از راهبردهای یادگیری کارآمدتر را،افزایش دهد(نیکول و بویل،2003).

ونهایتا این که: برخی اوقات برای دانش آموزان بسیار راحت تر است که انتقادهایی مبنی بر عملکرد ضعیف خودرا از هم شاگردیهایشان بشنوند و بپذیرند به جای این که همان انتقادها را ازمعلم بپذیرند.

راهکارهایی در ارائه ی  بازخورد که باعث بهبود فرایند خودتنظیمی و خودکارآمدی دانش آموز  می شود(نیکول و بویل،2003):

  • استفاده از فرم های یک صفحه ای برای ارائه بازخورد
  • گفتگوی بین معلم و دانش آموزان پس ازارائه ی بازخورد درمورد اشتباهات و نحوه ی اصلاح آنها
  • درخواست دانش آموز از معلم برای توضیح مطالبی که باعث عملکرد اشتباهات آنها شده است
  • درخواست دانش آموز از معلم درباره ارتباط بازخوردها با اهداف تعیین شده
  • فرصت دادن به دانش آموز ان برای انجام بحث های گروهی ودادن بازخورد به همدیگر درباره اشتباهاتشان و صحبت کردن درباره ی معیارها و استانداردهای از پیش تعیین شده واینکه عملکرد کنونی آنها تا چه حد منطبق بر اهداف و استانداردها است.

[1] – Chanock, K

[2]– Hyland, P