انواع تاب آوری

بنا به نظر هارت و همکاران[1] (2007) توصیف تاب آوری سه روند را شامل می­شود:

الف) تاب آوری عمومی[2]

ب‌)  تاب آوری حقیقی[3]

ج‌)    تاب آوری تلقیحی[4]

 

 

2-3-3-1 تاب آوری عمومی

در زبان عامه همان غلبه بر موقعیت­های دشواری که هر کسی با آن موقعیت مواجه می­شود. با این تعریف، تاب آوری همان چیزی است که تقریبأ همه از آن برخورداریم و به نظر می­رسد که برای نژاد بشر برنامه­ریزی شده است. آن دسته افرادی که دوران کودکی خوبی را پشت سر گذاشته­اند با بسیاری از چالش­ها و مشکلاتی که پیش آمده درگیر می­شوند، حتی اگر برخی از این مشکلات بدون هیچ­گونه اغراق بزرگ و شگفت آور به نظر آیند. البته همیشه استثناء وجود دارد و کسانی هستند که به راهنمایی، مدیریت و حمایت نیاز دارند. اما بیشتر افراد دارای یک ذهنیت تاب آوری مساعد می­باشند. همه ما عاشق می­شویم، کار و زندگی می­کنیم ، عمق درد و اندوه را می­آزماییم و سپس بر آن چیره می­شویم (جوکار، 1386).

 

2-3-3-2 تاب آوری حقیقی

تاب آوری حقیقی یک مفهوم مقایسه­ای است و روانشناسان را در درک این که چه چیزی در پس تفاوت­های افراد و حرکت در مسیر زندگی شخصیشان قرار دارد، یاری می­کند و این همان چیزی است که ما را برای ایجا آینده­ای بهتر، برای کودکانی که می­شناسیم، شگفت زده، مصمم و امیدوار می­سازد. تاب آوری حقیقی در جایی آشکار می­شود که با دارایی و منابع بسیار کم و یا افرادی با آسیب­پذیری بالا، آینده­ای بهتر از آنچه ما با توجه به شرایطشان و در مقایسه با سایر افراد پیش­بینی می­کردیم، نشان دهند. توصیف از تاب آوری به عنوان مقاومت نسبی در برابر تجارب خطرناک اجتماعی، این مطلب را به خوبی بیان می­کند (جوکار، 1386).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   اهمیت شخصیت.پایان نامه ویژگی های شخصیتی و سبک های دلبستگی و خوش بینی

 

2-3-3-3 تاب آوری تلقیحی

تاب آوری تلقیحی ما را به عنوان متخصص، گیج و دستپاچه می­کند و انتظارات ما را آشفته­تر و مشوش­تر می­سازد. این مقوله حتی آسیب­پذیری­ها و مکانیسم­های حفاظتی را منبع و منشأ تاب آوری می­داند و به عنوان یک مفهوم، ظرفیت تغییر مصیبت و بدبختی را به موقعیت­ها و یا حداقل توان پیشگیری از اثرات بدتر مصیبت و بلا را فراهم می­سازد. در این­جا تقریبأ به طور ناخود آگاه بلا و مصیبت به نتایج و پیآمد­های بهینه در تاب آوری تبدیل می­شود. اثر تلقیحی می­تواند با توجه به تجارب فرد ادامه یابد (هارت، 2007، نقل از سامانی، 1388).

در ادامه موضوع انواع تاب آوری، راتر[5] (1985) نوع دیگری از تقسیم­بندی را بیان می­کند. وی با توجه به میزان تاب آوری در افراد، پنج استراتژی تاب آوری را توصیف کرد. این پنج استراتژی در زیر بیان شده­اند.

1-  کاهش فشار شخصی تجربه­های مخاطره­آمیز

2-  کاهش واکنش­های زنجیره­ای منفی

3-  افزایش عزت نفس

4-  بوجود آوردن فرصت­های مثبت

5-  فرایند­های شناختی مثبت از تجربیات منفی

بر طبق مطالعات راتر، افرادی که صفاتی را نشان می­دهند، که آن­ها را در این طبقه قرار می-دهد، در مواجهه با محیط استرس­آور، تاب آورتر هستند.



[1] – Hart and et al.

[2] – popular resilency

[3] – real resilency

[4] – inculate resilency

[5] – Ratter