. عوامل تأثیرگذار بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان: 

شناسایی عوامل تأثیرگذار بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان، رویکردی مناسب در جهت برنامه ریزی و توسعه و تکامل برنامه های آموزشی ایجاد می کند تا به وسیله آن بتوان بهترین نتایج ممکن را هم برای مؤسسه آموزشی مورد نظر و هم برای دانشجویان رقم زد(گوردون، ویلیامز، هودسون و استیوارت[1]،2010؛پلتازر، مالاکا و فاسوانا[2]،2002). کمبودهایی که در نیروی کار حرفه ای و متخصص به خصوص در حیطه ی علوم پزشکی وجود دارد، بیانگر آن است که جایگاه چنین مطالعاتی در جهت شناخت عوامل مؤثر بر پیشرفت و عملکرد تحصیلی دانشجویان و استفاده بهینه از نتایج آن ها همچنان خالی است(پیت[3]،2012).

مرور سیستماتیکی که در سال 2002 توسط فرگوسن و همکاران صورت گرفت نشان می دهد در حالی که عملکرد تحصیلی قبلی دانشجو می تواند تا حدود 23% واریانس عملکرد تحصیلی وی در تحصیلات دانشگاهی را تبیین نماید، لیکن متغیرهای جمعیت شناختی و غیرتحصیلی نظیر سن، جنس، قومیت، عناصر شخصیتی و محیط نیز می توانند تأثیر قابل توجهی بر عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانشجویان علوم پزشکی بر جای بگذارند(فرگوسون، جامز و مادلی[4]،2002).

مطالعات دیگری در همین راستا در سطح جهان صورت گرفته اند که به بررسی تأثیر عواملی هم چون گروه بندی سنی و جنسی(شیرد[5]،2009؛سالامونسون و آندر[6]،2006).سطح تحصیلات قبلی(کراگ، گوردون، کلارک و لانگندیک[7]،2004)، زبان مادری دانشجو(کودی، سانسون و کلاسر[8]،2007)، زادگاه جغرافیایی(چامپلاین، سمپل، دیلون و بولت[9]،2006)، سلامت جسمانی، عاطفی- روانی(حجت، گونلا، منجیون، ناسکا، ولوسکی و اردمان و دیگران[10]،2002؛کوق، بوندو فلاکسمن[11]، 2006)، عوامل اجتماعی – اقتصادی(لومب و وایل[12]،2004؛ کوتر،اردمان، گونلا، کولاهان و حجت[13]،2004)، و اثرات محیط تحصیل(الیویرا، ویرا[14]،2007)، بر پیشرفت تحصیلی دانشجویان پرداخته اند؛ ولی به دلیل تفاوت های روش شناختی و عوامل موقعیتی و فرهنگی متفاوتی که در این مطالعات به چشم می خورد، همچنان نیاز مبرمی به پژوهش های بیشتر برای رسیدن به نتایج موثق و قابل اطمینان احساس می شود. چنین مطالعاتی بین مقاطع و رشته های تحصیلی مختلف نیز مورد نیاز است؛ زیرا هر یک از رشته ها و مقاطع تحصیلی، دارای ویژگی ها و مقررات خاص آموزشی است که در چارچوب استانداردهای آن رشته تعریف شده است. به طور مثال بررسی متون پژوهشی مربوط به آموزش پرستاری یا پزشکی نشان می دهد عوامل شناختی و غیر شناختی متعددی می توانند عملکرد دانشجویان این رشته ها را پیش بینی نمایند(هیگینز، پترسون، پیل و لی[15]،2007؛ مک کاری، بار و راترای[16]،2007).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   مفهوم خود کنترلی؛پایان نامه درباره خودکنترلی

برخی از این نوع مطالعات نشان داده اند که صرف نظر از سایر معیارها، دانشجویان پرستاری که سن بالاتری دارند در مقایسه با آن هایی که جوان تر هستند، عملکرد تحصیلی بهتری داشته و کم تر به ترک تحصیل دست می زنند(سالامونسون و اندرو[17]، 2006؛ افوری[18]، 2000).

ارزیابی پیشرفت و عملکرد تحصیلی در حوزه آموزش و یادگیری، به مثابه مفهوم کنترل کیفیت در حوزه تولید و صنعت است. به زبان تولید، این ارزیابی می تواند موجب تضمین کارایی و اثربخشی اندوخته ها و مهارت های علمی و عملی در افراد متخصص شود که همانا محصول نهایی حوزه تعلیم و تربیت محسوب می شوند و به این ترتیب، بازده کارخانجات تولید علم و فناوری که همان دانشگاه ها و مؤسسات علمی و آموزشی هستند، بیش از پیش مورد تقویت و بهبود قرار خواهد گرفت(هالپنی، کادو، هالپنی، بورک و تورجیانی[19]،2010).

[1] -Gordon CD, Williams SK, Hudson GA, Stewart J.

[2] -Peltzer K, Malaka DW, Phaswana N.

[3] -Pith

[4] -Ferguson E, James D, Madeley L.

[5] -Sheard M.

[6] -Salamonson Y, Andrew S.

[7] -Craig PL, Gordon JJ, Clark RM, Langendyk V.

[8] -Cuddy MM, Swanson DB, Clauser BE.

[9] -De Champlain A, Sample L, Dillon GF, Boulet JR.

[10] -Hojat M, Gonnella JS, Mangione S, Nasca TJ, Veloski

JJ, Erdmann JB, et al.

[11] – Keogh E, Bond FW, Flaxman PE.

[12] -Lumb AB, Vail A.

[13] -Cooter R, Erdmann JB, Gonnella JS, Callahan CA,

Hojat M, Xu G.

[14] -Oliveira Filho GR, Vieira JE.

[15] – Higgins DM, Peterson JB, Pihl RO, Lee AG.

[16] – McCarey M, Barr T, Rattray J.

[17] – Salamonson Y, Andrew S.

[18] – Ofori R.

[19] – Halpenny D, Cadoo K, Halpenny M, Burke J, Torreggiani WC.